စိတၱဇ အလြမ္း

စိတၱဇ အလြမ္း
Tuesday, August 26th, 2008

ငိုေတာ့မယ့္တိမ္တိုက္ေတြကိုေငးၾကည့္ရင္း ျပကၡဒိန္ေဟာင္းေတြၾကားက ေၾကြလြင့္သြားတဲ့ေန ့စြဲေတြကိုႏွေျမာမိ တယ္။ ဒီခ်ိန္မွာ စြဲမက္ စရာ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္က အေတြးေတြထဲေဝ့ဝဲေရာက္ရွိလာတယ္။ ဒီကဗ်ာေလးေမြးဖြားခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုကို တိက်စြာသတိမရ ေပမယ့္ ဒီကဗ်ာေလးဟာတစ္ခ်ိန္က ကိုယ့္ႏွလံုးသားမွာစြဲလန္းမိန္းမူးစြာ ေမြးဖြားလာခဲ့တဲ့ ကႏ ၱဝင္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာ တယ္။

မႈန္ဝါးတဲ့အေတြးေတြၾကားမွာ မပီျပင္တဲ့ကဗ်ာအပိုင္းအစေတြနဲ ့တည္ေဆာက္ထားတဲ့ စာအုပ္ေဟာင္းၾကီးကို လွန္ၾကည့္ရင္း ငါ့ဝိညာဥ္ ေတြလြမ္းတတ္ခဲ့ျပီလား။ ဘဝရဲ့သီခ်င္းအပိုင္းအစတစ္ခ်ိဳ ့ကိုေမြးဖြားေပးခဲ့ဖူးတဲ့ ဂီတာအို ေလးေတာင္ ငါ့အနားမွာစိတ္ပ်က္စြာ အိပ္စက္ ေနရွာတယ္။

သခင္တစ္ပါးကငါ့ကိုေျခာက္လွန္ ့ေနတယ္။ ငါဟာ ရႈပ္ေထြးတဲ့အေတြးဝကၤပါမွာေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ျပီလား။ ငါ့ကို ကဗ်ာပန္းပြင့္သစ္ကေလး ေတြ ဖန္ဆင္းေပးဖို ့ေတာင့္တေနၾကတဲ့ စာမ်က္ႏွာေတြ၊ အလြမ္းသီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ သီဆိုဖို ့ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ ဂီတာအိုေလး၊ ေၾသာ္ . . . တကယ္ေတာ့ ငါ့မွာသူတို ့ေလးေတြကို ေက်ာခိုင္းစြန္ ့ခြာဖို ့ အင္အားမရွိခဲ့ဘူး။ ငါ ကဗ်ာကိုျမတ္ႏိုးတယ္၊ သီခ်င္းအပိုင္းအစေလးေတြနဲ ့ ဂီတာအိုရဲ့သံစဥေဟာင္းေတြကို တက္ မက္တယ္။ အဲဒီလိုပဲ သူတို ့ေလးေတြကလည္း ငါ့ကိုသိပ္ခ်စ္ၾကတယ္၊ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္၊ ေတာင့္ တၾကတယ္။ သခင္တစ္ပါးက ငါ့ကိုအခ်စ္နဲ ့ရူးသြပ္ေစခဲ့ေပမယ့္ ႏွလံုးသားရဲ့ကဗ်ာနဲ ့ အသဲထဲကသံစဥ္ရိုင္းေတြဟာ ငါ့ကို ရူးသြပ္ ခြင့္မေပး ၾကဘူး။

ငါတက္မက္တဲ့ဂီတာအိုေလးကို ယုယစြာပိုက္ေထြးရင္း သံစဥ္လႈိင္းတစ္ခုကို စြဲငင္တီးခတ္လိုက္တယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ မွာ အက္ကြဲစြာလြင့္ပ်ံ ့သြားတဲ့သီခ်င္းရိုင္းတစ္ပုဒ္နဲ ့အိပ္စက္ရာကေန ႏိုးထကခုန္ေနၾကတဲ့ လိပ္ျပာေလးေတြကို ကဗ်ာေလးေတြကေတာင္ အံ့ၾသစြာေငးေမာေန ၾကတယ္။

စတၱဇအလြမ္းရဲ့သီခ်င္းရိုင္းတစ္ပုဒ္ဟာ ကြဲေၾကေနတဲ့ အတိတ္ကာလတစ္ကိုလက္ေဆာင္ေပးဖို ့ အလွပဆံုးသမိုင္း ဝင္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ ကို ေန ့ရက္ေတြနဲ ့ေဆးေရာင္ျခယ္၊ အနာဂတ္တစ္ခုနဲ ့ေရးဆြဲေနတယ္။ သံစဥ္လႈိင္းေတြအား လံုး အနာဂတ္တစ္ခုဆီ ဦးတည္ပ်ံသန္းသြား ၾကတယ္။

အင္း . . . . . စိတၱဇအလြမ္းရဲ့ ဝကၤပါထဲကေန ခုခ်ိန္ထိ ရုန္းမထြက္ႏိုင္ေသးဘူး။