tag:blogger.com,1999:blog-24776480776535888182011-04-21T18:11:24.814-07:00အညတရဝါသနာကို ဆႏၵေလာကကမာၻမွာ အုတ္ျမစ္ခ် ဖြဲ ့ တည္ျခင္းဆလိုင္း ရွယ္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/05179875307878273482noreply@blogger.comBlogger61100tag:blogger.com,1999:blog-2477648077653588818.post-78431237616563280692008-08-30T07:09:00.002-07:002008-08-30T07:10:22.793-07:00ခ်စ္သူ . . .<br />ႏွစ္ေယာက္သား ကိုယ္စီ<br />ဆိုင္သူေတြရွိႏွင့္ျပီမို ့<br />ဒို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ဆံုဆည္းျခင္းဟာ<br />လွပစြာ ေနာက္က်ခဲ့ျပီ . . . ။<br /><br />ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ . . .<br />စကၠန့္တံေတြကို ေနာက္ဆုတ္လို ့<br />ဟိုး . . . အတိ္တ္ကေန ့ရက္တစ္ခ်ိဳ ့ဆီ<br />ရင္ခုန္သံေတြ သိမ္းဆည္း<br />ခ်ိဳျမိန္မႈေတြ ေထြးပိုက္ရင္း<br />ကိုယ္ . . . ေနာက္လွည့္ျပန္ခ်င္တယ္ ...။<br /><br />ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ . . .<br />ဒို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ဆံုဆည္းခြင့္ကို<br />သံေယာဇဥ္ေတြနဲ ့ တုပ္ေႏွာင္ျပီး<br />ခ်စ္ျခင္းရဲ့ ႏွလံုးသားျပင္မွာ<br />ထာဝရျမွဳပ္ႏွံထားခ်င္မိတယ္ ...။<br /><br />ဒါေပမယ့္ . . . <br />ခ်စ္ျခင္းရဲ့သက္ေသကို<br />ႏွလံုးသားနဲ ့ ျပသခြင့္မရခဲ့ၾကတဲ့<br />ဒို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ရင္ထဲမွာ<br />မျဖစ္သင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ<br />ၾကင္နာစြာ ငဲ့ကြက္ရမယ့္သူေတြ<br />ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ့ မွန္ကန္ျခင္းနိယာမေတြ<br />ၾကမၼာတရားရဲ့ အၾကင္နာမဲ့စီရင္မႈေတြ<br />ၾကယ္ေၾကြတိုင္း ဆုေတာင္းမျပည့္ခဲ့ျခင္းေတြ<br />ေတြ ေပါင္းမ်ားစြာၾကားထဲက<br />(ခ်စ္တိုင္းလည္း မျငား) ဆိုတဲ့ စကားဟာ<br />ဒို ့ႏွစ္ေယာက္အတြက္ပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္ . . . .။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္မို ့ခ်စ္သူေရ<br />ယမံုနာျမစ္လို ေျပာင္းျပန္စီးေနတဲ့<br />ဒို ့ႏွစေယာက္ရဲ့ ဆံုခြင့္မဲ့ခ်စ္ျခင္းေတြ<br />မ်ားစြာေသာ တားဆီးမႈေတြၾကားက<br />မလွမပ ႏွလံုးသားရဲ့ ဆႏၵေတြထက္<br />ျဖစ္သင့္တဲ့ ဘဝလမ္းထဲမွာ<br />ရင္ထဲကိုယ္စီ နားလည္မႈေတြနဲ ့<br />ဘဝေရစီးေၾကာင္းရဲ့ ေခၚေဆာင္ရာ<br />ေက်နပ္စြာ စီးဆင္းၾကရင္း<br />ခ်စ္ျခင္းေတြ ျမိဳသိပ္<br />တိတ္ တိတ္ ကေလး<br />အေဝးကေန ခ်စ္ေနၾကစို ့ေနာ္ . . . ။<br /><br /> ဆလိုင္း ရွယ္ေလး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2477648077653588818-7843123761656328069?l=lawngmen.blogspot.com' alt='' /></div>ဆလိုင္း ရွယ္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/05179875307878273482noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2477648077653588818.post-12435546483558172472008-08-30T07:03:00.002-07:002008-08-30T14:00:22.449-07:00<table style="border-collapse:collapse;"><tr><td colspan="2"><embed src="http://apps.rockyou.com/photofx.swf" quality="high" scale="noscale" salign="lt" width="325" height="507" wmode="transparent" flashvars="imgpath=http%3A//img291.rockyou.com/photofx/34/34058/34058594/34058594_d29128bd1220127591.jpg&glitterp=false&roundp=true&sepiap=false&theme=valentine.swf&shadowp=true&bevelp=true&width=325&height=507&imageWidth=325&instanceid=34058594&userid=1596105258&createDateString=Aug%2030%20%2708&username=lawngmen" name="rockyou" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer "></embed></td></tr><tr><td style="font-size:0px;background-color:#fff; padding:1px;font-size:0px; filter:alpha(opacity=60);-moz-opacity:.60;opacity:.60;" align="left"><img src="http://apps.rockyou.com/dot.gif?w=PF&d=14440&c=1&id=34058594&=.gif"><a target="_BLANK" href="http://www.rockyou.com?type=photofx&src=emry&refid=34058594"><img style="border:0px;" src="http://apps.rockyou.com/images/tail_logo.gif"></a></td><td style="background-color:#fff; padding:1px;font-size:0px; filter:alpha(opacity=60);-moz-opacity:.60;opacity:.60;" align="right"><a style="padding-right:0px;" target="_BLANK" href="http://www.rockyou.com/photofx/create.php?widget=photofx&src=emcr?refid=34058594"><img style="border:0px;" src="http://apps.rockyou.com/images/tail_create.gif"></a></td></tr></table>ကႏာၱရလမ္းေတြရဲ့ အလယ္<br />ကိုယ္တကယ္ေမာပန္းေနခ်ိန္မွာ<br />အၾကင္နာ ေရစင္ေအးေတြနဲ ့<br />မင္းရဲ့ ရင္ခြင္ေႏြးေလးရယ္<br />နားလည္မႈေတြနဲ ့ ယုယတဲ့ခ်စ္သူ<br />အျပစ္မယူ မျငဴစုစတမ္း<br />ခေရာင္းလမ္းထဲ လက္တြဲေလွ်ာက္<br />မင္းေလာက္ ဘယ္သူခ်စ္ႏိုင္မွာလဲ . . . . ။<br /><br />အခ်စ္တုေတြ ဖယ္ရွား<br />ေျခလွမ္းမ်ား ျပဳျပင္ေပးခဲ့<br />မင္းေရြးေပးတဲ့ လမ္းေပၚမွာ<br />ကိုယ္ ေက်နပ္စြာေလွ်ာက္ပါရေစ။<br /><br />သစ္ရြက္ေၾကြေတြ ေရတြက္<br />ေႏြရက္တို ့ရဲ့ ေနဝင္ခ်ိန္ဆီ<br />ရီေဝေဝ အေတြးေတြနဲ ့<br />စည္းခ်က္မညီတဲ့ ရင္ခုန္သံ<br />အရင္လို ပံုမွန္ျဖစ္ေစဖို ့<br />အၾကင္နာ မ်က္ဝန္းတစ္စံု<br />ရင္ခုန္စရာ အနမ္းဖြဖြ<br />အလွပဆံုး အျပံဳးႏုႏုေတြကို<br />ကိုယ့္ရဲ့အျမတ္ႏိုးဆံုး ဆုလာဒ္အျဖစ္<br />မင္းရဲ့အခ်စ္ေတြ တမ္းတဆဲပါ။<br /><br />ေဝးေနလည္းမေမ့ပါဘူး<br />အႏူးညံ့ဆံုး ႏွလံုးသားထဲမွာ<br />အခ်စ္ကာရံေလးေတြ ရွိေနဆဲပါ<br /> အလံုျခံဳဆံုး သစၥာတရားနဲ ့အတူ<br /> ၾကင္နာသူရဲ့အနမ္းေတြ တက္မက္ဆဲပါ<br /> အနက္ရႈိင္းဆံုး ႏွလံုးအိမ္ထဲမွာ<br /> ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ ရွင္သန္ဆဲပါ။<br /><br />ယံုၾကည္ပါခ်စ္သူ<br />ခုခ်ိန္အတူ ေနခြင့္မရလည္း<br />ခိုင္ျမဲတဲ့တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့သစၥာ<br />ကမာၻတည္သ၍ က်ဴးရင့္လိုက္ၾကမယ္<br />ဘဝခရီးသည္ တို ့ႏွစ္ေယာက္အတြက္<br />ၾကံဳလာမယ့္ အတားအဆီးေတြ<br />မေတြေဝၾကစတမ္း<br />ကမ္းလက္ေတြ ျမဲၾကပါစို ့<br />ခိုင္မာတဲ့ တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့အခ်စ္<br />သကၠရာဇ္ေတြက မဖ်က္ဆီးႏိုင္ပါဘူး . . . ခ်စ္သူ ။<br /><br /><br /> ဆလိုင္းရွယ္ေလး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2477648077653588818-1243554648355817247?l=lawngmen.blogspot.com' alt='' /></div>ဆလိုင္း ရွယ္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/05179875307878273482noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2477648077653588818.post-5795116674719147522008-08-30T07:03:00.001-07:002008-08-30T07:03:44.633-07:00ဘဝ . . . <br />မလွပတဲ့ ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ<br />က်ိဳးပဲ့ေနတဲ့ စိတ္ကူးေတြ<br />စံခ်ိန္တင္ႏိုင္ဖို ့ က်ိဳးစား<br />ရိုးသားမႈေတြ ေပးဆပ္ေပမယ့္<br />အထပ္ထပ္ၾကံဳေနရတဲ့ ဒုကၡ<br />မရႈမလွ ရႈံးနိမ့္မႈေတြဟာ<br />ရင္နာစရာေတြကို ဖန္တီးေပးတယ္။<br /><br />မိုးရြာတိုင္း စပါးမေအာင္ပါ<br />မိုးေခါင္တာကို အျပစ္တင္<br />ကိုယ္လိုခ်င္တာ ဆုေတာင္း<br />နယ္ေျပာင္းလို ့ ရုန္းျပန္လည္း<br />ကိုယ္က ဒုကၡခ်န္ပီယံပဲေလ။<br /><br />တကယ္ဆိုရင္<br />ေရအလ်င္ကို ၾကည့္ျပီး<br />ေလွစီးခ်င္သူ ဟာ<br />အပူဗ်ာမ်ားထဲ<br />မူးလဲလို ့သြားလိမ့္မယ္။<br /><br />တကယ္ပါေလ . . . .<br />ေလေျပကို လိုခ်င္တိုင္း<br />မုန္တိုင္းနဲ ့သာ ၾကံဳလာခဲ့<br />ဘဝရဲ့ မွတ္တမ္းေတြ<br />သစ္ရြက္အို ေၾကြသလိုပါပဲ<br />အတိတ္ေန ့စြဲမွာ ရွိေနခဲ့<br />ဆံုလာတဲ့ ဘဝသမားေတြလည္းမထူး<br />ေသာကလႈိင္း မူးေနၾကဆဲ<br />ပင္လယ္ထဲ ကူးခတ္သူခ်င္းအတူ<br />ေရငန္အတူ ေသာက္ၾက<br />ဘဝေတြမ်ားစြာ . . . အားလံုးဟာအတူတူပါပဲ။<br /><br />အမွန္စင္စစ္<br />အၾကင္နာတိုက္ပြဲ<br />အခ်စ္စစ္ပြဲႏႊဲခ်ိန္မွာ<br />ဘာ တိုင္လူၾကီးမွ မရွိ<br />အျပစ္ရွိသူ ဘယ္သူလဲ<br />ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ပဲ ျဖစ္မွာေပါ့။<br /><br />အခ်စ္ရဲ့တန္ခိုးဟာ<br />အမိုးအကာမရွိလည္း<br />ထန္းလက္တဲထဲမွာ<br />မ်က္ႏွာေတြခ်ိဳျပံဳး<br />မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုျပီး<br />ခိုမွီးလို ့ရျပီတဲ့ေလ . . . <br />ထမင္းရည္ကိုေသာက္<br />ဗိုက္ေမွာက္ေနႏိုင္လို ့လား<br />စဥ္းစားျပီးမွ ဆံုးျဖတ္ပါ<br />ေနာင္တခ်ိန္တခါက်မွ<br />မင္းရဲ့ ေနာင္တေတြ ပရပြ<br />အလဟသ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး . . . . ။<br /><br />အခ်စ္နဲ ့ဆို ဆူးခင္းလမ္းလည္းေလွ်ာက္ရဲ ဆိုပဲ<br />ဘယ္အခ်ိန္ ကြဲျပဲၾကဦးမလဲ<br />မယံုရဲ ယံုရဲေမးပါရေစ<br />ၾကားဖူးရဲ့လား မိတ္ေဆြ<br />တစ္ခါေသဖူး ပ်ဥ္ဖိုးနားလည္ တဲ့<br />၂၀ ရာစုရဲ့ အိမ္ေထာင္ဦးစီး<br />စီးပြါးေရး ေခတ္ၾကီးထဲမွာ<br />ကဗ်ာဆရာေတြ ငိုခ်င္းခ်<br />ပံုမွန္ဘ၀ ခရီးသည္မ်ားအတြက္<br />ေရာင္ျပန္ထြက္ေပါက္ေတြကို<br />ေဆြးအိုေနတဲ့ ရာစုႏွစ္<br />သကၠရာဇ္ေဟာင္းေတြထဲမွာ<br />ျပန္လည္ရွာေဖြေတြ ့ရွိခဲ့တယ္ . . . . . . . . . . . . ။<br /><br /><br /> ဆလိုင္းရွယ္ေလး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2477648077653588818-579511667471914752?l=lawngmen.blogspot.com' alt='' /></div>ဆလိုင္း ရွယ္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/05179875307878273482noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2477648077653588818.post-75164113749421178112008-08-30T07:02:00.000-07:002008-08-30T07:03:09.834-07:00အျပာေရာင္ ေကာင္းကင္<br />အျပာေရာင္ ပင္လယ္ျပင္<br />ေရာင္စဥ္ေတြ ခြဲထား<br />ျခားနားမႈေတာ့မရွိပါဘူး<br />တကယ္ေတာ့ . . . .<br />ေရမွာ အေရာင္မရွိ<br />ေလမွာ အဆင္းမရွိပါဘူး<br />ျဒပ္ထုသိပ္သည္းမႈ<br />ေပါင္းစုဖြဲ ့စည္းျခင္းဟာ<br />ပင္လယ္ကို ျပာေစတယ္<br />ေကာင္းကင္ကို ျပာေစတယ္<br />ဒါဟာ သဘာဝ<br />နိယာမတရားေတြပါပဲ။<br /><br />အေျဖမရွိတဲ့ ပုစာၦကို<br />အေျဖညွိလိုသူေတြ က<br />ေလာကကို ေရာင္စဥ္ခြဲ<br />လူမြဲေတြကို ႏွိမ္ၾကတာ<br />အဲဒါ . . . မွန္ကန္မႈတစ္ခုလား။<br /><br />လူေတြရဲ့ သမိုင္းမွာ<br />ေမြးလာတုန္းက တစ္ေယာက္တည္း<br />ေသေတာ့လည္း တစ္ေယာက္တည္းပါ<br />သူသာ ကိုယ္နာ<br />ငါျမင့္ သူနိမ့္<br />အဆင့္ေတြ ခြဲျခား<br />ဘဝေတြ ပိုင္းထားတာလည္း<br />လူေတြပါပဲ ေလ . . . . ။<br /><br />တကယ္ အရည္အခ်င္းရွိရင္<br />ေလာကကို ျပဳျပင္ေပးၾကပါ<br />ေဝးကြာေနသူေတြ နီးၾကဖို ့<br />ရင္ဆို ့ဖြယ္ေတးသြား အားလံုး<br />အဆံုးသတ္လိုက္ပါ<br />ဆင္းရဲတာကို စိတ္မပ်က္ပါနဲ ့<br />ခ်မ္းသာလို ့လည္း မာန္မတက္ပါနဲ ့<br />ဘဝရဲ့အရသာဟာ <br />ပင္လယ္ျပာလိုလည္း မငန္ပါဘူး<br />ေကာင္းကင္ျပာေလာက္လဲ မေဝးလွဘူး<br />ေန ့ထူးေတြ ေရြးေနရင္<br />လိုခ်င္တဲ့ခရီးကို ဘယ္ေတာ့ေရာက္ႏိုင္မွာလဲ။<br /><br />ေလာကၾကီးထဲမွာ<br />ခ်ိဳျမိန္မႈဟာလည္း မျမဲ<br />ခါးသည္းမႈလည္း မပိုပါဘူး<br />ကိုယ္ . . . ၾကားဖူးပါတယ္<br />တကယ္ေတာ့ . . . . ေလာကၾကီးဟာ<br />"ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာပါပဲ" တဲ့ . . . . . . . . . . . . ။<br /><br /> ဆလိုင္း ရွယ္ေလး<br /> ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ကဗ်ာမေရးျဖစ္တာၾကာလို ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃-၄ ႏွစ္တုန္းက ေရးထားခဲ့တဲ့ကဗ်ာေဟာင္းေတြကိုပဲ ျပန္တင္လိုက္တာပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2477648077653588818-7516411374942117811?l=lawngmen.blogspot.com' alt='' /></div>ဆလိုင္း ရွယ္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/05179875307878273482noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2477648077653588818.post-54549254593409917632008-08-28T13:02:00.000-07:002008-08-28T13:03:42.783-07:00ဟိုး . . . . တစ္ခ်ိန္တုန္းဆီက<br />သိပ္ကိုလွပခဲ့တဲ့ အမိခ်င္းေျမ<br />သဘာဝတရားေတြနဲ ့အတူ<br />လြတ္လပ္မႈရဲ့ အရသာကို<br />ျမိန္ယွက္စြာစားသံုးရင္း<br />ရိုးသားမႈရနံ ့ေတြသင္းခဲ့ဖူတယ္။<br /><br />ေခါင္ရည္ခ်ိဳခ်ိဳရဲ့ အရသာဟာ<br />မဟာမဆန္ေပမယ့္<br />ကဗ်ာဆန္တဲ့ ဘဝေတြကို<br />ေရရွည္ရွင္သန္ခြင့္ေပးခဲ့ဖူးတယ္။<br /><br />ဆင္းရဲခ်ိဳ ့တဲ့ျခင္း ဝတ္ရံုကို<br />ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျခံဳခဲ့ၾကေပမယ့္<br />ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္တဲ့ ရွင္သန္ခြင့္နဲ ့<br />ေႏြးေထြးမႈကို ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />အခုေတာ့ . . . . . . .<br />ကိုယ့္ယာကို ကိုယ္ခုတ္ရင္း<br />ေၾကာက္လန္ ့ျခင္းေတြ သယ္ပိုးရ<br />ကိုယ့္အိမ္မွာ ကိုယ္ေနရင္း<br />ထိတ္လန္ ့ျခင္းေတြနဲ ့အိပ္မရ<br />ည....ည.....ညေပါင္းမ်ားစြာ<br />ၾကာလာေတာ့လည္း<br />လယ္စြန္ ့၊ ယာစြန္ ့<br />အမ်ိဳးကိုစြန္ ့၊ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြစြန္ ့<br />ေနာက္ဆံုးေတာ့<br />ကိုယ္သိပ္ခ်စ္တဲ့ အမိေျမကိုစြန္ ့လို ့<br />ျငိမ္းခ်မ္းသာယာတဲ့ေျမကို လိုက္ရွာခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />ဘဝရဲ့တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းမႈကို ျမတ္ႏိုးသူတိုင္း<br />အရိုင္းဆန္တဲ့ ဖိႏွိပ္မႈေတြ<br />ကိုယ္ခ်င္းစာတရား ေခါင္းပါးျခင္းေတြ<br />ထိတ္လန္ ့ျခင္းေတြနဲ ့ အိပ္ပ်က္ညေတြ<br />တဖက္သတ္ဆန္တဲ့ တရားစီရင္ျခင္းေတြ<br />အမည္မသိတဲ့ ဥပေဒပုဒ္မေတြ<br />ဒါေတြ . . . . အားလံုး . . . အားလံုး<br />အားလံုးကို ေက်ာခိုင္းခဲ့ၾကတာ<br />မွားတယ္လို ့ မဆိုသာပါဘူး။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ . . . . . . . .<br />တပါးေလာကရဲ့ အလယ္မွာ<br />မ်က္ႏွာငယ္ ေခါင္းငံု ့<br />ဒုကၡသည္ဆိုတဲ့ ဘြဲ ့တစ္ခုကို<br />ၾကိဳးစားပမ္းစား ရခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ . . . . .<br />ထိတ္လန္ ့ေၾကာက္ရြံ ့ျခင္းေတြကေတာ့<br />ယခုထိေျခာက္လွန္ ့ေနဆဲ<br />တရားမဝင္ေနထိုင္သူမ်ား<br />အခ်ိန္တိုင္း သတိထား<br />စိတ္လက္ေျခာက္ျခားစရာ<br />ၾကိမ္ဒဏ္ဆိုတာ ႏွစ္ခ်က္၊ သံုးခ်က္<br />တစ္သက္စာ လံုလံုေလာက္ေလာက္<br />ဘယ္ေတာ့မွမေပ်ာက္ပ်က္ႏိုင္မယ့္<br />အမွတ္တရလက္ေဆာင္ေတြပါပဲ။<br /><br />အဲဒီလို . . . . အဲဒီလို<br />ေန ့ေန ့ညည ဒုကၡကိုသယ္ပိုးသူေတြ<br />လွလွပပ ေသာကကိုေပြ ့ပိုက္သူေတြ<br />ဘဝေလေပြရိုင္းၾကားမွာ<br />ေၾကြက် ေျမခသြားသူေတြ ဒုနဲ ့ေဒး<br />ဒုကၡကို ေရွာင္ေျပးရင္း<br />ဒုကၡေတြနဲ ့ပိုရင္းႏွီးလာခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ့ . . . . . .<br />ဒုကၡသည္ဆိုတာ ဘယ္လိုဟာကိုေခၚခဲ့ၾကတာလဲ ? ? ? ? ? <br /> <br />မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ျမန္မာျပည္သူအမ်ား ၾကံဳေတြ ့ေနရေသာ ဒုကၡျပသနာမ်ားအတြက္ ခံစားေရးဖြဲ ့ ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /><br /><br />ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ၾကံဳေတြ ့ခံစားခဲ့ရသျဖင့္ ဒုကၡသည္အားလံုးအေပၚကိုယ္ခ်င္းစာနာလ်က္ ................................. <br /> <br />ဆလိုင္း ရွယ္ေလး <br />၂၀၀၄၂၀၀၇<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2477648077653588818-5454925459340991763?l=lawngmen.blogspot.com' alt='' /></div>ဆလိုင္း ရွယ္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/05179875307878273482noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2477648077653588818.post-74633226683696157212008-08-28T12:11:00.000-07:002008-08-28T12:22:19.841-07:00စိတၱဇ အလြမ္း<br />Tuesday, August 26th, 2008<br /><br />ငိုေတာ့မယ့္တိမ္တိုက္ေတြကိုေငးၾကည့္ရင္း ျပကၡဒိန္ေဟာင္းေတြၾကားက ေၾကြလြင့္သြားတဲ့ေန ့စြဲေတြကိုႏွေျမာမိ တယ္။ ဒီခ်ိန္မွာ စြဲမက္ စရာ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္က အေတြးေတြထဲေဝ့ဝဲေရာက္ရွိလာတယ္။ ဒီကဗ်ာေလးေမြးဖြားခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုကို တိက်စြာသတိမရ ေပမယ့္ ဒီကဗ်ာေလးဟာတစ္ခ်ိန္က ကိုယ့္ႏွလံုးသားမွာစြဲလန္းမိန္းမူးစြာ ေမြးဖြားလာခဲ့တဲ့ ကႏ ၱဝင္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာ တယ္။<br /><br />မႈန္ဝါးတဲ့အေတြးေတြၾကားမွာ မပီျပင္တဲ့ကဗ်ာအပိုင္းအစေတြနဲ ့တည္ေဆာက္ထားတဲ့ စာအုပ္ေဟာင္းၾကီးကို လွန္ၾကည့္ရင္း ငါ့ဝိညာဥ္ ေတြလြမ္းတတ္ခဲ့ျပီလား။ ဘဝရဲ့သီခ်င္းအပိုင္းအစတစ္ခ်ိဳ ့ကိုေမြးဖြားေပးခဲ့ဖူးတဲ့ ဂီတာအို ေလးေတာင္ ငါ့အနားမွာစိတ္ပ်က္စြာ အိပ္စက္ ေနရွာတယ္။<br /><br />သခင္တစ္ပါးကငါ့ကိုေျခာက္လွန္ ့ေနတယ္။ ငါဟာ ရႈပ္ေထြးတဲ့အေတြးဝကၤပါမွာေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ျပီလား။ ငါ့ကို ကဗ်ာပန္းပြင့္သစ္ကေလး ေတြ ဖန္ဆင္းေပးဖို ့ေတာင့္တေနၾကတဲ့ စာမ်က္ႏွာေတြ၊ အလြမ္းသီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ သီဆိုဖို ့ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ ဂီတာအိုေလး၊ ေၾသာ္ . . . တကယ္ေတာ့ ငါ့မွာသူတို ့ေလးေတြကို ေက်ာခိုင္းစြန္ ့ခြာဖို ့ အင္အားမရွိခဲ့ဘူး။ ငါ ကဗ်ာကိုျမတ္ႏိုးတယ္၊ သီခ်င္းအပိုင္းအစေလးေတြနဲ ့ ဂီတာအိုရဲ့သံစဥေဟာင္းေတြကို တက္ မက္တယ္။ အဲဒီလိုပဲ သူတို ့ေလးေတြကလည္း ငါ့ကိုသိပ္ခ်စ္ၾကတယ္၊ ေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္၊ ေတာင့္ တၾကတယ္။ သခင္တစ္ပါးက ငါ့ကိုအခ်စ္နဲ ့ရူးသြပ္ေစခဲ့ေပမယ့္ ႏွလံုးသားရဲ့ကဗ်ာနဲ ့ အသဲထဲကသံစဥ္ရိုင္းေတြဟာ ငါ့ကို ရူးသြပ္ ခြင့္မေပး ၾကဘူး။<br /><br />ငါတက္မက္တဲ့ဂီတာအိုေလးကို ယုယစြာပိုက္ေထြးရင္း သံစဥ္လႈိင္းတစ္ခုကို စြဲငင္တီးခတ္လိုက္တယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ မွာ အက္ကြဲစြာလြင့္ပ်ံ ့သြားတဲ့သီခ်င္းရိုင္းတစ္ပုဒ္နဲ ့အိပ္စက္ရာကေန ႏိုးထကခုန္ေနၾကတဲ့ လိပ္ျပာေလးေတြကို ကဗ်ာေလးေတြကေတာင္ အံ့ၾသစြာေငးေမာေန ၾကတယ္။<br /><br />စတၱဇအလြမ္းရဲ့သီခ်င္းရိုင္းတစ္ပုဒ္ဟာ ကြဲေၾကေနတဲ့ အတိတ္ကာလတစ္ကိုလက္ေဆာင္ေပးဖို ့ အလွပဆံုးသမိုင္း ဝင္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ ကို ေန ့ရက္ေတြနဲ ့ေဆးေရာင္ျခယ္၊ အနာဂတ္တစ္ခုနဲ ့ေရးဆြဲေနတယ္။ သံစဥ္လႈိင္းေတြအား လံုး အနာဂတ္တစ္ခုဆီ ဦးတည္ပ်ံသန္းသြား ၾကတယ္။<br /><br />အင္း . . . . . စိတၱဇအလြမ္းရဲ့ ဝကၤပါထဲကေန ခုခ်ိန္ထိ ရုန္းမထြက္ႏိုင္ေသးဘူး။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2477648077653588818-7463322668369615721?l=lawngmen.blogspot.com' alt='' /></div>ဆလိုင္း ရွယ္ေလးhttp://www.blogger.com/profile/05179875307878273482noreply@blogger.com0